800 km na północ od Limy, w widłach rzek Huallaga i Maranon, od VIII wieku rozkwitał lud Chachapoya. Byli jedną z najmniej znanych prekolumbijskich kultur, która w XV wieku niemal całkowicie wymarła na skutek europejskiej ekspansji. Inkowie, z którymi przez setki lat toczyli wojny, nazywali ich „ludźmi z chmur”. Żyli u podnóża Andów, które zatrzymując masy ciepłego powietrza napływające znad Amazonii sprawiały, że kotlina za oparami mgły skrywała miasta Chachapoya. A było co ukrywać. Wielkie twierdze, jakie zbudowali, były najpotężniejszymi na terenie obydwu Ameryk.

Tak naprawdę nie wiadomo, czy istniał jeden lud Chachapoya. Prawdopodobnie składały się na niego liczne plemiona, które zjednoczyły się dopiero w walce przeciwko wspólnemu wrogowi – Inkom. Ponieważ obszar jaki zamieszkiwał lud obfitował w złoto (niektórzy uważają, że jest on biblijnym Ofirem – miejscem, gdzie mieściły się kopalnie króla Salomona), Inkowie rozpoczęli najazdy na dzikie plemiona. Poprzez styczność z wyższą cywilizacją, jaką byli Inkowie, lud Chachapoya skorzystał na tych wojnach. Nauczyli się od nich trepanacji i być może także inkaskiego pisma, kipu.

Wiele lat spierano się, skąd pochodziły plemiona. Według różnych teorii mieli być potomkami Fenicjan, wikingów a nawet Irlandczyków. Jednak badania zmumifikowanych ciał, odnalezionych w 1996r., potwierdziły brak genów europejskich i śródziemnomorskich. Dziś przeważa opinia, że kultura powstała na skutek zjednoczenia się plemion zamieszkujących dżunglę.

Kiedy Europejczycy zaczęli napływać na amerykański ląd, przywlekli za sobą choroby, których tubylcy nie byli w stanie przetrzymać. Prawdopodobnie brak odporności był przyczyną wymarcia indiańskiego plemienia. Szacuje się, że w ciągu 200 lat populacja, która przed pojawieniem się białych przybyszów liczyła ponad 300 tys. osób, zmniejszyła się o 90%. Do tej pory jednak na terenie okręgu Utcubamba (m.in. w wiosce Utchucmarca) żyją potomkowie Chachapoya.

Chachapoya słynęli ze wspaniałych budowli. Żyli w klanach, ayllu, których głównym ośrodkiem władzy była forteca, usytuowana na wzniesieniu. Największą – Kuelap – naukowcy odkryli w 1843r. Otacza ją mur na wysokość ponad 20 m, wykonany z bloków wapienia ważących po kilka ton. Wewnątrz, na powierzchni 6 hektarów, wznosi się ponad 500 kamiennych budowli. Do wykonania twierdzy zużyto trzy razy więcej kamienia niż do wzniesienia piramidy Cheopsa w Egipcie. Nazywano ją Machu Picchu Północy.

Do Kuelap można dostać się z Limy na kilka sposobów. Najpierw wynajmujemy bus do Pedro Luiz i stamtąd bezpośrednio do Chachapoya. Mimo, że droga dojazdowa jest betonowa, podróż z Limy jest bardzo długa i być może przyjdzie nam nocować w Pedro Luiz. Lepszym rozwiązaniem może się okazać wynajęcie samochodu do Cajamarcy a stamtąd publicznym transportem do Kuelap.  Chociaż droga nie jest brukowana na całym odcinku, towarzyszą nam piękne widoki. Podróż trwa 15 godzin, jeśli zaś na całą drogę wynajmiemy samochód – 12. Koszt wynajmu samochodu to około 150$, a wycieczka do Kuelap – 20$. Zarówno samochód jak i wycieczkę można zarezerwować kontaktując się poprzez stronę http://www.raymillactatravel.blogspot.com/ .

Jeszcze do niedawna turyści aby dostać się do twierdzy, musieli pokonać spory kawałek dżungli. Wyprawa zajmowała ponad dwa miesiące. Teraz do fortecy prowadzi wygodna droga a wokół niej szybko powstają pięciogwiazdkowe hotele. Pozostaje jedynie wierzyć, że ten obszar Ameryki nie zostanie na tyle ucywilizowany, aby zapomnieć co działo się tysiąc lat wcześniej.

Tekst: Weronika Surówka
Zdjęcia: Margreet Bouhuys

Dodaj do:

  

Komentarze

Imię/nick *
Email (dla weryfikacji i odpowiedzi)
URL
Kod   
ChronoComments by Joomla Professional Solutions

Wyślij komentarz